Bride of Re-Animator (1990) คนเปลี่ยนหัวคน ตอนยกเครื่องเจ้าสาว

Bride of Re-Animator (1990) | ⭐⭐1/2
Director: Brian Yuzna
Genres: Comedy | Horror | Sci-Fi

เหตุการณ์ความวุ่นวายศพคืนชีพในโรงพยาบาลได้จบลงและสร้างปริศนาไว้นานหลายเดือน แต่คนที่เป็นต้นเรื่องของเหตุการณ์คือดร.เฮอร์เบิร์ต เวสต์ (Jeffrey Combs) ไม่ได้หนีหายไปไหน และดร.แดน เคน (Bruce Abbott) ยังคงติดตามการทดลองที่วิปริตนี้เช่นเดิม ซึ่งการกลับมาทดลองครั้งนี้จะทำให้พิสดารมากกว่าเดิม


ภาคต่อที่เหตุการณ์เกือบต่อเนื่องจาก Re-Animator (1985) แต่ทุกอย่างยังคอนเซ็ปต์เดิมคือจุดเริ่มต้นมาจากการทดลองแบบผิดจรรยาบรรณ ซึ่งภาคแรกเป็นการทดลองคืนชีพให้กับศพเฉยๆ ส่วนภาคนี้เป็นการทดลองคืนชีพให้กับศพที่ไม่สมบูรณ์หรือถูกผ่าตัด ทำให้ความเป็น Body Horror มีมากกว่าเดิม

ภาคต่อที่เพิ่มความสยองขวัญให้มากขึ้น ด้วยการดัดแปลงอวัยวะต่างๆ ให้เข้ากันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตพิลึกพิลั่น มีการแสดงให้เห็นเลือด อวัยวะภายใน บาดแผล เกี่ยวกับร่างกายจนแทบใกล้เคียงกับหนังประเภท Gore และเพิ่มความรุนแรงให้หนักหน่วงทางอารมรณ์มากขึ้น โดยเฉพาะคนรักสัตว์ที่อาจต้องทำใจสักเล็กน้อย


ความสยองขวัญเพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเจน แต่สิ่งที่ลดน้อยลงไปคือเสน่ห์ความประทับใจ แม้จะรู้จักกับตัวละครหลักจากภาคที่แล้วที่พยายามหาเรื่องทดลองในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แต่ไม่ได้น่าจับตามองขนาดนั้น หลายอย่างชวนให้จืดชืด ยืดเยื้อ และสับสน 

พอจะเดาทางพล็อตออกตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ เพราะไม่ต่างจากภาคแรกที่เริ่มจากทดลองเล็กๆ กลายเป็นทดลองที่มากขึ้นจนควบคุมไม่อยู่ แค่อาจต่างออกไปนิดนึงตรงที่ตัวร้ายในภาคก่อนคือดร. คาร์ล ฮิลล์ (David Gale) สามารถกลับมาได้อีกครั้งในรูปแบบที่ประหลาด (จนดูตลกมากกว่าน่ากลัว) และแทบไม่มีบทบาทสำคัญอะไรเลย เหมือนมาเพิ่มความวุ่นวายในช่วงท้ายให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก เพียงเพราะจะมาแก้แค้นแค่นั้น ทำให้ภาพลักษณ์ในภาคแรกมีความขลังยิ่งกว่าอีก


ความรู้สึกที่ได้คือมีหลายอย่างเพิ่มขึ้นและหลายอย่างลดน้อยลงไป ทำให้ขาดเกินตลอดเวลา เหมือนเพิ่มทุนแล้วความเพี้ยนจางหายไป มีแต่ความรุนแรงอย่างเดียว เพราะสิ่งที่น่าจดจำคือความตลกร้าย แม้ภาคนี้จะมีอยู่บ้าง แต่จังหวะไม่แม่นเท่าภาคแรก สิ่งที่พอช่วยพยุงได้คือนักแสดง Jeffrey Combs ยังคงคาแรคเตอร์นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง มีความเพี้ยนและสุดโต่งกับแนวคิดของตัวเอง

สิ่งที่ยังไม่ลืมคือน้ำยาสีเขียวเรืองแสงที่เปรียบเสมือนไอคอนนิค ทุกครั้งที่หยิบมาใช้เท่ากับความฉิบหายมาเยือน แม้จะไม่รู้ผสมผสานกับสารใดจนเกิดสิ่งนี้ แต่อย่างน้อยได้เห็นวิธีสกัดสารที่บ่งบอกถึงสติปัญญาและความเพี้ยนไม่สนโลก ซึ่งมีประเด็นตั้งคำถามว่าพระเจ้าสร้างได้ คนก็สร้างได้เช่นกัน เพียงแค่วิธีการในความเป็นจริงมีความบิดเบี้ยวและความอยากรู้อยากเห็นมากเกินไป

รูปภาพของฉัน
เกิดปี 2538 (1995) แค่คนที่เรียนจบสาธารณสุขศาสตร์ แต่ชอบดูหนังเป็นชีวิตจิตใจ ที่เขียนรีวิวเพราะอยากแบ่งปันความรู้สึกที่ตัวเองมีให้อ่าน และกำลังทำช่อง YouTube เกี่ยวกับหนังสือ(การ์ตูนเป็นหลัก)