Moontrap (1988) | ⭐⭐
Director: Robert Dyke
Genres: Horror | Sci-Fi
เอาเป็นว่างานภาพหรือเทคนิคพิเศษถือว่าดีตามยุคสมัย โดยเฉพาะงานภาพที่ถ่ายทอดอารมณ์ลึกลับพิศวง ฉากไหนที่เป็นมุมกว้างจะมีความอลังการที่แฝงอันตราย ซึ่งเหมาะสมกับความไม่รู้ว่ามีอะไรบ้างบนดวงจันทร์ แต่ประเด็นอยู่ที่การเล่าเรื่องที่เหมือนจะไหลไปเรื่อย และบางอย่างชวนให้ตลกหน้าตายชอบกล
"เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ"
เรื่องไม่ชอบมาพากล เมื่อเจสัน แกรนท์ (Walter Koenig) และเรย์ แทนเนอร์ (Bruce Campbell) กำลังทำภารกิจสำรวจนอกดวงจันทร์ แต่ไปเจอวัตถุบางอย่างพร้อมกับศพที่มีอายุหมื่นกว่าปี ทั้งสองจึงนำกลับมาโลกเพื่อศึกษาก่อนจะพบว่าวัตถุสิ่งนั้นกลายเป็นเครื่องจักรสังหาร ทำให้พวกเขาต้องกลับไปที่ดวงจันทร์เพื่อสืบหาความจริงพร้อมกับทำลายสิ่งนั้น
เริ่มประเด็นได้น่าสนใจกับความสยองขวัญไซไฟ มีวัตถุลึกลับมาพร้อมกับศพลอยในอวกาศ แต่ระดับความน่าสนใจเริ่มน้อยลงทันที เมื่อวัตถุลึกลับแปลงสภาพอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ให้กลายเป็นเครื่องจักรสังหาร ซึ่งไม่ได้ดูน่ากลัวหรือน่าเกรงขาม มีแต่ความใหญ่โต เทอะทะ และการขยับที่ไม่ต่างกับของตั้งโชว์ กระนั้นต้องพยายามหาทางให้ดูอันตราย เป็นภัยของมนุษยชาติที่ยากจะต่อกร
ทว่ามีประเด็นที่น่าสนใจในระหว่างที่วัตถุลึกลับกำลังทำอะไรบางอย่าง เมื่อฝ่ายรัฐบาลมองเป็นเรื่องเพ้อเจ้อเพื่อเอามาอ้างของบประมาณเพิ่ม ใครจะไปเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งระหว่างที่เถียงกันไปมาจึงเกิดเครื่องจักรสังหารที่ทำให้ทุกคนจ้าละหวั่น และต้องคิดทบทวนกันใหม่เรื่องงบประมาณที่ยังสงวนไว้อีกหรือไม่
เมื่อไปดวงจันทร์ก็พบว่าเคยมีอาณานิคมอยู่ที่ดวงจันทร์ด้านมืดมาก่อน ซึ่งประเด็นคือควรจะเป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลกที่ไม่ใช่มนุษย์ แต่ดันเจอมนุษย์ที่เป็นผู้หญิงรอดชีวิต การที่อาณานิคมล่มสลายเพราะยานอวกาศที่มีวัตถุลึกลับมาตกที่ดวงจันทร์และพยายามยึดทุกอย่าง โดยเป้าหมายต่อไปคือการไปโลกแต่ไม่มีพลังงานเพียงพอ ดังนั้นจึงขโมยยานสำรวจดวงจันทร์ที่มีพลังงานเพียงพอให้กับยานอวกาศ
ถ้าตั้งใจให้สยองขวัญกว่านี้อาจได้ Body Horror ที่น่ากลัว เพราะเป็นการประสานระหว่างร่างเนื้อเข้ากับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ แต่ที่เห็นค่อนข้างตรงกันข้ามกับความรู้สึกเพราะดูตลกไปหน่อย อีกทั้งหลายอย่างที่เกิดขึ้นมีความคัลท์และคำถามกองเป็นภูเขา แต่เลือกไม่อธิบายอะไรให้เข้าใจชัดเจน ส่วนที่ชอบคือตอนท้ายที่รู้สึกตลกกับการดีดตัวออกนอกยานอวกาศ มีความบ้าระห่ำและระเบิดระเบ้อมาก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น